ઢણઢણ ની ગુજરાતીમાં વ્યાખ્યા

ઢણઢણ

અવ્યય

  • 1

    ઢણઢણ એમ વાગવું.

  • 2

    જોશથી બધું એકસાથે હાલી ઊઠવું; ધણધણવું.

મૂળ

રવાનુકારી; સર૰ म.