ભાણેજ ની ગુજરાતીમાં વ્યાખ્યા

ભાણેજ

પુંલિંગ

  • 1

    ભાણો; બહેનનો દીકરો.

મૂળ

प्रा. भाइणेज्ज (सं. भागिनेय); हिं., भानजा; म. भाचा