સંપૃક્તિ ની ગુજરાતીમાં વ્યાખ્યા

સંપૃક્તિ

સ્ત્રીલિંગ

  • 1

    મિશ્ર થવું તે; જોડાવું તે; ગાઢ સંબંધ કે સંપર્ક.

મૂળ

सं.