કરીને ની ગુજરાતીમાં વ્યાખ્યા

કરીને

અવ્યય

  • 1

    કરી; ને લીધે, કારણે.

  • 2

    નામે (જેમ કે, દશરથ કરીને એક રાજા હતો.).

કરીને ની ગુજરાતીમાં વ્યાખ્યા

કરીને

અવ્યય

  • 1

    -ને લીધે; -કારણે.

મૂળ

'કરવું' પરથી અ૰ કૃ૰